„Znowu znalazłem się w mieście grobów, drażniony widokiem rozbieganych ludzi próbujących sobie wydrzeć parę groszy, pożerających podle jedzenie, chłepiących niedobre piwo, snujących trywialne, głupie marzenia. Lecz właśnie o nich przez cały czas myślałem. Byli intruzami, których wiedza o życiu zdawała mi sie irytująco sztuczna, gdyż byłem pewien, że nie mają pojcia o tym co ja wiem. Ich zachowanie – charakterystyczne dla pospolitych jednostek zaprzątniętych własnymi sprawami i przekonanych o własnym bezpieczeństwie – zdawało mi się nachalne i oburzające jak demonstrowanie lekkomyslności w obliczu nieznanego zagrożenia. Nie miałem zamiaru ich oświecać, za to z najwyższym trudem powstrzymałem śmiech. Chciałem wyśmiać tych napuszonych tępaków prosto w twarz”

Fragment z „Jądra Ciemności” Josepha Conrada.